Filc – charakterystyka i rodzaje

Charakterystyka filcu

Jednolitą postać filcu pozyskuje się w procesie prasowania, które przeprowadza się pod ciśnieniem i w podwyższonej temperaturze, w środowisku wilgotnym. Spilśnianie polega na moczeniu  i ugniataniu wełnianych włókien, które w efekcie tego procesu stają się zbite i zwarte. Filc to włókna wełniane po obróbce termicznej i mechanicznej, które posiadają gęstą strukturę. Filc najczęściej klasyfikowany jest na techniczny i dekoracyjny.

Filc techniczny i dekoracyjny

Filc techniczny wytwarza się z naturalnej wełny. Tkanina dzięki zastosowaniu w niej włókien miękkich jest wytrzymała na rozciąganie, giętka i nie zniszczy się w wysokich temperaturach. Filc techniczny ma przez to bardzo dobre właściwości izolacyjne: dobrze tłumi dźwięki, wibracje i jest termoizolacyjny. Z filcu technicznego korzysta się w wielu dziedzinach przemysłu. Produkowany jest w trzech różnych odmianach (różnią się one właściwościami, gęstością, sprężystością i odmiennym zastosowaniem). Filc techniczny, grubszy i bardziej szorstki niż dekoracyjny, ma zastosowanie w przemyśle do  polerowania różnych elementów urządzeń zbudowanych z metalu i tworzywa sztucznego, jak i w przemyśle obuwniczym (produkcja wkładek do butów, pantofli). Produkuje się niego również uszczelki, odbojniki pod meble, które mają zapobiec rysowaniu podłogi podczas przesuwania szafy, biurka czy komody.

Filc dekoracyjny jest bardziej delikatny, finezyjny, kolorowy niż techniczny zazwyczaj szary lub jednokolorowy. Ma on zastosowanie w produkcji biżuterii i w przemyśle odzieżowym, w dekoratorstwie, w przemyśle zabawkarskim i wielu innych przedmiotach użytkowych.